şımarıklık mı hayaller mi?

Genelde liseyi nasıl hayal ederdik? Peki hayal ettiğimiz gibi yaşadık mı? Arkadaşlıklar, dostluklar, eğlence, zorluklar, öğretmenlerle samimiyet bazen de gereksiz polemikler, unutulmayacak aşklar, unutmak istediğimiz anılar ve daha niceleri. Liseyi özleten şeyler bunlar işte. Sürekli bi dinamizm vardı lisede durağanlık yoktu. Hep yeni bir olay hep yeni bir düşünce. O ona bunu demiş aaaa o bununla çıkıyormuş. Çilek, Armut, Ananas, Kiraz, Ahududu, Avokado, Deve, Sarı gibi dedikodu için özenle konmuş takma adlar. Geziler; o otobüs yolculukları, gidişi ayrı dönüşü ayrı eğlenceli. Bitmeyen dostluklar, biten kardeşlikler, karşılıksız aşklar. Ortalama liseli bir genç için yorucu gelen ama liseden sonra kendini özleten hatta arkasından ağlayacak duruma geldiğim şeyler. Tübitak, Teknofest, Robot dövüşü, teknoloji labaratuvarı. Tek üzüldüğüm nokta lise hayatımda kalmalı okul gezisine gidememek ve erasmus yapamamış olmak. Onun dışında galiba gayet güzel geçmiş, geçti. Aslında güzel geçmemiş olsa özlemem yani. Doğru.